Wat is een schizoïde persoonlijkheidsstoornis?
Iemand met een schizoïde persoonlijkheidsstoornis vertoont een gedrag van onverschilligheid in sociale relaties en een beperkte variatie in emotionele ervaringen en uitdrukkingswijzen. Hij verlangt niet naar en geniet niet van intieme relaties. Iemand met een schizoïde persoonlijkheidsstoornis is in het algemeen een eenling die niet verlangt naar of geniet van intieme relaties, gevoelens slecht uit en kil en gevoelloos overkomt. De kenmerken van iemand met deze persoonlijkheidsstoornis lijken op de kenmerken van chronische schizofrenie in de betere perioden.
Wat zijn de verschijnselen?
Het DSM-IV omschrijft de schizoïde persoonlijkheidsstoornis (Schizoid Personality Disorder) als volgt:
A. Een diepgaand patroon van afstandelijkheid in sociale relaties, en beperkingen in het uiten van emoties in intermenselijke situaties, beginnend in de vroege volwassenheid en tot uiting komend in diverse situaties zoals blijkt uit vier (of meer) van de volgende:
- heeft noch behoefte aan, noch plezier in hechte relaties, inclusief het tot een gezin of familie behoren
- kiest vrijwel altijd activiteiten die alleen gedaan moeten worden
- heeft weinig of geen belangstelling voor seksuele ervaringen met een ander
- beleeft weinig of geen genoegen aan activiteiten
- heeft geen intieme vrienden of vertrouwelingen buiten eerstegraads familieleden
- lijkt onverschillig voor lof of kritiek van anderen
- het affect is emotioneel kil, afstandelijk of afgevlakt
B. Komt niet uitsluitend voor in het beloop van schizofrenie, een stemmingsstoornis met psychotische kenmerken, een andere psychotische stoornis of een pervasieve ontwikkelingsstoornis, en is niet het gevolg van de directe fysiologische effecten van een somatische aandoening.
